Enkele jaren geleden was een zeer goede vriendin van mij zwanger.
Bij de geboorte waren er enkele complicaties. Met haar zoontje Warre was alles goed, maar zij zelf was er bijna niet meer. Het was een heel zware periode, zowel voor haar familie als voor haar vele vrienden.
De doop werd toen uitgesteld en het was bang afwachten en hopen op een goede afloop.
En gelukkig liep alles goed af.
Toen Warre één jaar werd organiseerden mijn vriendin en haar vriend de doop van hun zoontje.
Naar aanleiding daarvan heb ik toen onderstaand gedicht geschreven.
Ik schreef het enkel voor mezelf, om mijn gevoelens van dat moment te verwoorden, en ook een beetje voor haar.
Mijn vriendin vond dat het zo goed vertelde wat iedereen voelde op dat moment dat ze het heeft laten voorlezen in de mis.
Dat heeft mij heel veel plezier gedaan.
En ze gaf tevens haar zegen om het op mijn site te publiceren ;-)

Een jaar geleden gebeurde er iets bijzonder
Eerst iets prachtigs, dan iets droevigs, en dan een wonder
Gedurende zovele lange weken
Hadden we er allen mee naar uitgekeken
Er is toch niets dat men mooier vindt
Dan de geboorte van een kind
En nu de 1e verjaardag, 12 maanden, een volledig jaar
Een feest, maar 't voelt toch wel een beetje raar
Want Warre, terwijl voor jou het leven nog van start moest gaan
Leek het een jaar geleden voor je moeke bijna gedaan
Er ontpopte zich een beangstigende nachtmerrie uit de mooie droom
Helaas, het was harde werkelijkheid in plaats van een boze droom
We voelden ons allen zo machteloos,
Soms hoopvol, soms droevig of boos
Je moeke was voortdurend in onze gedachten
Maar wij konden enkel toekijken, hopen en wachten
Het ging bijna allemaal zo heel verkeerd
Maar gelukkig heeft het leven getriomfeerd
Dus veeg die tranen weg en lach
Want vandaag vieren we je verjaardag
Of nee.... vandaag vieren we de geboorte van twee mensen
Ik wil hen hierbij allebei nog een gelukkige toekomst toewensen
De nachtmerrie is voorbij, de droom is gebleven
Of toch niet... de mooie droom... die kwam tot leven.